SBO clubs
Website redactie
Suggesties voor nieuws of opmerkingen over de inhoud van de SBO site? Stuur een e-mail naar redactie@sboschaak.net!

Suggesties voor functionaliteit, of fouten gevonden? Stuur een e-mail naar webteam@sbo­schaak.net!
(c) Schaakbond Overijssel
Waanders heeft weer honger
Plaatje
Marinus Waanders heeft bij het Veteranenkampioenschap de b-groep weten te winnen. En hij weet zelf wel waarom; "Ik ben dit jaar weer gaan schaken, maar nu bij een nieuwe club. Door die nieuwe omgeving is het plezier teruggekeerd. Ik ben inmiddels de schaakboeken weer ingedoken." Waar de studie toe leidde bleek tijdens dit veteranentoernooi.

Marinus Waanders leerde in de oorlog schaken. In de zesde klas lagere school kwam de kleine Waanders in de klas bij een onderwijzer die gek van het spelletje was. Een keer per week werden de regels van het edele schaaksport de leerlingen bijgebracht. Zijn vader was een goed dammer en dat bleek bij de lessen op school. Waanders was bekend met bordspelen.

Waarom hij is gaan schaken en niet gaan dammen is eenvoudig te beantwoorden. "Het schaken boeide me meer omdat er verschillende stukken zijn. Daardoor zijn er ook meer mogelijkheden", verklaart hij.

Tot zijn 35e levensjaar is het maar moeilijk voor Waanders om te schaken. "In die tijd waren er bijna geen clubs", weet hij, "maar ik schaakte in de weekeinden in Hardenberg bij een vriend. Daardoor bleef ik lange tijd op hetzelfde niveau hangen."

Maar Waanders bleek ook goed in andere sporten. Als doelman haalde hij zelfs het betaalde voetbal bij Enschedese Boys. "Maar ik was toen 19 jaar en had het bij fouten altijd gedaan." Dat keepen was in die tijd extra moeilijk omdat er veel op sintelvelden werd gespeeld. "Toch heb ik een mooie tijd gehad als voetballer", blikt hij terug.

Uiteindelijk verhuisde Waanders naar de Enschedese wijk Boswinkel. "Mijn kinderen gingen toen naar de Europaschool en de ouderavonden werden gehouden in cafe 'De Sport'. Daar zag ik de prijzenkast van schaakvereniging Dr. Max Euwe. "Dat was in 1969", weet de veteranenkampioen zich nog goed te herrinneren. "In 1970 ben ik toen lid geworden van die club. Daar heb ik tot vorig seizoen gespeeld. Uiteindelijk ben ik daar gestopt en besloot mee te doen aan het veteranenkampioenschap. Omdat dit toernooi in Borne wordt gehouden kwam ik in gesprek met spelers van Borne. Ik miste het schaken op dinsdagavond en ben lid geworden bij Borne." Het ging Waanders in eerste instantie niet om het spel. "Ik miste vooral de sociale contacten."

Vanaf het moment dat hij lid werd van een schaakclub heeft Waanders schaakboekjes aangeschaft. "Ik heb erg veel baat gehad aan het boekje van Robert Fine. Ik kijk daar nu nog regelmatig in. Dat is overigens ook direct mijn probleem. Het is een oud boekje en ik heb dus verouderde kennis."

Toch was dit geen drempel om enkele successen te boeken. Naast het kampioenschap in de b-groep dit jaar, werd hij drie keer kampioen bij Dr. Max Euwe. "Dat was ergens in de tweede helft van de jaren 70. Nu zijn de meesten veel te sterk voor me bij die club." Ook won hij bij die club tot twee keer toe de zomercompetitie.
Plaatje
Dat hij de b-groep won verraste Waanders wel. "Het is leuk, maar de spelers die nu tweede tot en met vijfde zijn geworden hebben veel meer in hun mars. Velen maakten domme fouten, maar kunnen veel beter", geeft hij aan. Voor volgend jaar zal hij dat probleem niet kennen. "De groepen worden ingedeeld op rating en ik stijg waarschijnlijk naar een rating boven de 1700, dus ik zal wel in de a-groep terecht komen", denkt hij hardop om eraan toe te voegen; "Mijn hoogste rating was trouwens ooit 1711. Daar kom ik waarschijnlijk vlakbij in de buurt."

Maar Waanders is niet alleen verknocht op het schaken. "Samen met mijn vrouw spaar ik postzegels", klinkt het geestdriftig. Daarin heeft hij zich overigens gespecialiseerd. Naast postzegels over het schaken, heeft hij een hele verzameling hologrammen. Mijn vragende blik wordt direct beantwoordt met een greep in de achterzak. Uit zijn portemonnee tovert Waanders een briefje van 50 tevoorschijn. "Zie je dat glanzende gedeelte", vraagt hij. "Kijk er eens in en beweeg het briefje dan eens." Als ik dat doe zie ik het figuur veranderen van 50 naar een euroteken. "Dat zijn dus hologrammen", verduidelijkt Waanders.

Ook hierin blijkt Waanders een pionier. "Ik was de eerste in Nederland die met holgrammen deelnam aan een tentoonstelling. Ik haalde gelijk een hele hoge score en ben nu uitgenodigd om aan een grote nationale tentoonstelling in Kerkrade deel te nemen. Daar komen overigens ook deelnemers uit andere landen naar toe", zegt hij niet zonder trots.

Maar wat hij ook doet, het plezier staat altijd voorop. De successen volgen vanzelf.
Martin Borggreve Laatst gewijzigd: 29-04-2005